Geelzucht

Wat is geelzucht?

Geelzucht is een verschijnsel (symptoom) bij verschillende aandoeningen van de lever en galblaas/galwegen. Het is dus geen ziekte of aandoening. Met geelzucht wordt het geel zien van de huid en/of het oogwit bedoeld. 

Geelzucht ontstaat door een te hoog gehalte van bilirubine in het bloed. Bilirubine is een afvalstof die ontstaat bij de afbraak van een eiwit uit de rode bloedcellen. Deze afvalstof heeft een intens gele kleur, bij een verhoogde concentratie van deze afvalstof in het bloed gaat men letterlijk geelzien.

Klachten en symptomen bij geelzucht:

  • gelige kleur van de huid en van het oogwit;
  • ontkleurde ontlasting, donkere urine en jeuk.


Geelzucht bij baby’s

Geelzucht komt veel voor bij pasgeboren baby’s. Dit is in verreweg de meeste gevallen onschuldig. De lever van een pasgeboren baby is nog niet altijd in staat om bilirubine uit het bloed te filteren en te verwerken. De geelzucht wordt bij deze baby’s bijna altijd binnen enkele dagen minder.

Het kan helpen om de baby (de wieg of de box) bij het raam te plaatsen. Zonlicht kan deze vorm van geelzucht namelijk verminderen. Zet een baby nooit in direct zonlicht; de lichte huid van een pasgeboren baby kan heel snel verbranden.

Bij aanhoudende geelzucht is het goed om contact op te nemen met de huisarts. Door de leverfuncties in het bloed te bepalen, kunnen leveraandoeningen en een verminderde galafvoer opgespoord worden.

Diagnose van geelzucht

Door middel van bloedonderzoek kan een bilirubinebepaling gedaan worden. De arts zal een diagnose proberen te stellen aan de hand van overige lichamelijke klachten en andere leverwaarden die ook in het bloed bepaald kunnen worden. Zo nodig kan verder onderzoek gedaan worden.

Er zijn veel verschillende aandoeningen die een verhoogd bilirubinegehalte in het bloed, en dus geelzucht, veroorzaken. In veel gevallen is er sprake van een verminderde afvoer van galvloeistof, door bijvoorbeeld een vernauwing in de galwegen, een tumor of een galsteen.

Behandeling van geelzucht

De behandeling van geelzucht is afhankelijk van de aandoening die de geelzucht veroorzaakt. Bij een aantal onschuldige aandoeningen die geelzucht veroorzaken, is behandeling niet nodig en vaak ook niet mogelijk.