Bezoeker

Slaapstoornissen

Wat is slaapapneu en zijn de mogelijke oorzaken?

Voor veel mensen die last hebben van snurken is dit niet alleen lastig voor hun partner, maar veelal ook lastig en schadelijk voor de betrokkene zelf!

 

Hoe ontstaat snurken en apneu?

Snurken ontstaat door het naar achter zakken van de tong tijdens de slaap en de verslapping van de spieren in de keelholte. Resultaat is een vernauwing van de bovenste luchtwegen, waardoor de ademhaling wordt bemoeilijkt tijdens de slaap.

Soms is deze obstructie zo ernstig dat het ademhalen niet meer mogelijk is en er een ademstilstand (apneu) ontstaat.

We noemen dit een apneu wanneer deze ademstilstand langer bestaat dan 10 seconden. In veel gevallen zien we bij ernstige slaapapneu patiënten meerdere adempauzes van langer dan 1 tot 1.5 minuut!

 

De symptomen die ontstaan zijn het gevolg van het zuurstof tekort in het lichaam, met name de hersenen. Daarnaast ontstaat er een verstoorde slaap bij patiënten, waardoor een normale, diepe slaap, onmogelijk is.

Klachten bestaan dan uit onrust tijdens het slapen, bloeddruk stijging, transpireren, vaak wakker worden met verstikkingsgevoelens. Daarnaast is het meest opvallende en kenmerkende, de extreme vermoeidheid, vooral in de ochtenduren. Er is bovendien een slaperigheid gedurende de hele dag.

 

We kennen twee soorten apneu; de zogenaamde CSAS, centraal slaap apneu syndroom, waarbij de impuls van de hersenen om adem te halen niet aanwezig is.

De meest bekende, is het zogenaamde obstructief slaap apneu syndroom, de OSAS. Dit is aanwezig tussen de 1% en 3% van de volwassenen. Het ontstaat door het snurken als gevolg van de vernauwing van de luchtwegen. Ook bij jonge kinderen speelt het slaapapneu syndroom een rol. Dit is met name bij te grote amandelen.

 

Het herkennen van de klachten?

Snurken, ademstops, vermoeidheid en slaperigheid, zijn zeker de kenmerken die het de moeite waard maken verder te gaan onderzoeken op slaapapneu syndroom.

 

Er lijkt een enorme toename van het aantal OSAS patiënten. Dit heeft waarschijnlijk te maken met het vooral toenemend lichaamsgewicht van de gemiddelde Nederlander.

OSAS heeft een grote invloed op het dagelijks leven van de patiënt. De extreme vermoeidheid, die regelmatig geprikkeldheid en een slecht humeur tot gevolg heeft, ontstaan er geregeld problemen in de huiselijke- en werkomgeving.

 

De slaperigheid heeft vaak grote gevolgen op het dagelijks functioneren.

De belangrijkste voorbeelden zijn uiteraard de slaperigheid die ontstaat tijdens het autorijden en hierbij vooral ook de problematiek die ontstaat bij het beroepsvervoer.

Op dit moment heeft het CBR de richtlijn dat een vrachtwagenchauffeur die ingesteld moet worden op CPAP na het constateren van OSAS, vier maanden arbeidsongeschikt is!

Een groot percentage van de ongevallen met vrachtwagens (men schat minimaal 20%) is dan ook het gevolg van slaapapneu.

Daarnaast kan slaapapneu ook sterk negatieve invloed hebben bij andere beroepen.

 

Veel patiënten met slaapapneu worden dan ook als depressief, danwel burn-out bestempeld.

De vermoeidheid, prikkelbaarheid, slaperigheid zijn symptomen die zodanig op de voorgrond staan, dat een OSAS sterk op deze ziektebeelden lijkt.

Vooral  de combinatie van OSAS en medicijnen kan zeer vervelende gevolgen hebben.

 

OSAS wordt beschouwd als een oorzaak van verhoogde bloeddruk. Het wordt veel gezien bij mensen met slechtwerkende schildklier en hartfalen.

 

Wat kan de patiënt zelf doen?

Aangezien slaapapneu (OSAS) sterk gerelateerd is aan overgewicht, valt aan te bevelen, om het gewicht omlaag te brengen. Daarnaast is het verbeteren van conditie sterk aan te bevelen.

De zogenaamde "slaaphygiëne" is eveneens belangrijk. Met name het gebruikt van alcohol en slaapmedicatie is absoluut af te raden, omdat dit slaapapneu versterkt.

 

De onderzoeken naar een slaapapneu:

De onderzoeken die gebeuren in ons ziekenhuis zijn de zogenaamde polygrafie en polysomnografie, waarbij gekeken wordt naar de aanwezigheid en ernst van slaapapneu.

Tijdens de slaap wordt ademhaling, hartfrequentie, zuurstof voorziening en ook slaapdiepte geregistreerd. Hiermee kunnen we een goed beeld krijgen van de mate van aanwezigheid van slaapapneu en uiteraard ook na behandeling het resultaat er van.

Dit onderzoek wordt zowel in de thuissituatie als tijdens een korte nachtelijke opname verricht.

 

Bij het onderzoek van de KNO-arts wordt in veel gevallen de zogenaamde Propofol scopie verricht. Hierbij wordt de patiënt in slaap gebracht met het middel Propofol. De KNO-arts kijkt waar de problemen in de mond/keelholte ontstaan. Op grond hiervan kan ook de behandeling worden aangepast.

 

Andere slaapstoornissen zoals slaapwandelen, epilepsie, slapeloosheid zijn veelal het werkgebied van de neuroloog (klinische neurofysiologie).

 

De behandelmogelijkheden zijn velerlei:

In ons ziekenhuis wordt de behandeling in de meeste gevallen bepaald door het zogenaamde multidisciplinair overleg. Hierbij is een samenspraak van longarts, KNO-arts, neuroloog, kaakchirurg en psycholoog aan de orde.

Uiteraard proberen we in eerste instantie de oorzaak van de slaapapneu (overgewicht,alcohol en slaapmedicatie)aan te pakken.

Hierbij kan gebruik worden gemaakt van een gespecialiseerde fysiotherapeut.

 

Indien er een ernstig obstructief slaapapneu syndroom bestaat, zal in de meeste gevallen gekozen worden voor een zogenaamde CPAP. Dit is een behandelingsvorm waarbij met behulp van een masker, een iets verhoogde druk in de keelholte wordt gemaakt. Hierdoor wordt de spierverslapping in de keelholte en achteruit zakken van de tong beperkt. De meeste patiënten zijn hiermee goed te behandelen.

 

In ons ziekenhuis wordt één en ander op locatie aangemeten en ingesteld. Dit vindt plaats op een zogenaamd CPAP-spreekuur.

Uiteraard is het dragen van een masker tijdens de slaap een gewenningsproces, veelal duurt dit enkele weken voordat patiënt aan de nieuwe situatie gewend is. De resultaten van een CPAP behandeling kunnen zeer spectaculair zijn. De behandeling wordt vergoed door de zorgverzekeraar.

 

Daarnaast is er bij de veelal wat lichte slaapapneu patiënten de mogelijkheid voor een zogenaamd slaapbeugeltje. Deze wordt in vaktermen MRA genoemd, deze zorgt dat de tongbasis tijdens de slaap niet naar achter zakt en patiënt dus veel minder snurkt en apneu’s heeft. Dit slaapbeugeltje wordt aangemeten door de kaakchirurg of orthodontist.

De resultaten zijn vooral bij milde slaapapneu en jongere mensen opvallend goed.

Een goed gebit is een vereiste! Ook deze behandeling wordt veelal vergoed.

Als laatste redmiddel bestaat de operatie, door de KNO-arts of kaakchirurg, een vrij belastende ingreep. In vrijwel alle gevallen wordt met de bovengenoemde behandelingen een bevredigend resultaat bereikt.

 

Al deze behandelingen zijn in het slaapcentrum van ziekenhuis Tjongerschans voorhanden.

 

Samenwerkingsverbanden:

Ons centrum heeft een vast samenwerkingsverband met de Maatschap Friese Longartsen en het slaapcentrum Sein, te Zwolle, een derdelijns centrum.

 

Links:

www.apneuvereniging.nl

www.nswo.nl

www.nyxslaapinstituut.nl

Om deze website optimaal te laten functioneren gebruiken wij cookies. Voor meer informatie zie ons cookiebeleid.